Polskie ślady w Bretanii
Po klęsce powstania listopadowego, wraz z pierwszą falą emigracji w roku 1833 przybyła do Saint-Brieuc grupa pięćdziesięciu uchodźców z Polski, w większości wojskowych. Byli wśród nich kapitan Odelski, podporucznicy Berciski i Roguski. W poszukiwaniu pracy rozjechali się do innych miejscowości, m.in. do Ponts-et-Chaussées i Brestu. Hrabia Poniński osiadł w Paimpol, gdzie się ożenił i kupił część opactwa Beauport, które pozostawało w rękach rodziny Ponińskich aż do 1922 r.
Kiedy pod koniec XIX w. modne stały się kurorty i plaże bretońskie, przebywający w Paryżu Polacy chętnie zaczęli do nich podróżować.
W 1893 r., kierując się zaleceniem lekarskim, przebywała w Roscoff Gabriela Zapolska(1857-1921). Stąd wybrała się na wycieczkę do "cudownego zakątka Bretanii, gdzie góry są całe jodłami pokryte, przepaście, skały, tysiące czarodziejskich niemal widoków tworzą", czyli do Huelgoat. Pisała o Bretończykach: Dziwny to lud, ten lud bretoński - uparty, pijacki, a mimo to owiany jakąś mgłą poezji i powagi. Być może, iż wspaniałość przyrody, bogactwo piękności natury, nagromadzone tak obficie, odziewa niejako te dusze w płaszcz piękności /Francja w pamiętnikach Polaków, Interpress, Warszawa 1981, s. 435/.
W 1896 r. mieszkał przez jakiś czas na Ile-Grande Joseph Conrad (1857-1924). Wielokrotnie bywał w Bretanii Henryk Sienkiewicz (1846-1916), który podczas pobytu u inżyniera Brunona Abakanowicza w zamku Costaërès pisał Krzyżaków. Maria Skłodowska-Curie (1867-1934) lubiła spędzać wakacje z córkami w swym domu w L'Arcouëst niedaleko Paimpol.
Innym słynnym Polakiem, który przebywał w Bretanii przez dłuższy czas, był Władysław Ślewiński (1854-1918). Spotkanie w 1889 r. Paula Gauguina skłoniło go do przystąpienia w roku następnym do słynnej później szkoły Pont-Aven. Przez dziewięć lat mieszkał i malował w Le Pouldu, na krótko wrócił do Polski, a w 1910 r. osiedlił się w uroczym porcie Doëlan, gdzie w 1918 r. zmarł.
W latach I wojny światowej przebywał u Ślewińskiego inny znakomity malarz polski, Tadeusz Makowski (1882-1932), od 1908 r. na stałe osiedlony w Paryżu. Czas jego pobytu w Bretanii wiąże się z odejściem od kubizmu i powrotem do studiów z natury.
W latach 1912-1920 w Saint-Brieuc i Saint-Quay-Portrieux mieszkał malarz, rzeźbiarz i grafik Karol Mondral (1880-1957), późniejszy profesor sztuki graficznej w Poznaniu.
Z Bretanią związała się też polska malarka Mela Muter (Maria Melania Muttermilch; 1876-1967), która wyjechała do Francji przed I wojną światową. W jej malarstwie widoczne są wpływy postimpresjonizmu.
Na przełomie 1939 i 1940 r. w niewielkim miasteczku Malestroit formowała się Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich, która w maju 1940 r. wzięła udział w walkach o Narwik w Norwegii.